Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ.


Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις
γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος. Τις μέρες της
Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με παρελάσεις και γιορτές. Όλοι
ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το
πρωί.
Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόταν στο
παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες παρέες κάτω από
το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του. Θυμόταν πώς
ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε
βόλτες στην πλατεία το Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια. Τώρα πια όλα ήταν
διαφορετικά ! Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη
δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους. Σκούπιζε, λοιπόν, το δάκρυ του
και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους
στο γλέντι.
Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και
ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να
μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της. Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν
την ιδία ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε μέχρι το πρωί. Ένωσε
τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια
φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει !
Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με
τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία
πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και
την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα ! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο !
Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, με τα δάκρυα απ’ τα
παράπονα να λάμπουν στα ματάκια του, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και
έτρεξε στην πλατεία.
Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα
παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που πετούσαν οι άρχοντες από τα
μπαλκόνια.
Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι
θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να
φανερώνει ποιος είναι.
Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από
τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;
Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά
φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα τού άρπαξε τη μάσκα.
Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι.
Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν
όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.

Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί
γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά.
Ένας χρόνος πέρασε. Την
επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου
και πλήρωναν όσο όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου...


Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Η Πουπού και η Καρλότα.(Παραμύθι)

Κάνε κλικ στην εικόνα για να διαβάσεις ένα υπέροχο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά.
Αναδημοσίευση :http://www.mikrosanagnostis.gr

Η πινεζοβροχή...


Ο κόκορας ξυπνάει...








Ο ΚΟΚΟΡΑΣ ΞΥΠΝΑΕΙ…

Ο κόκορας ξυπνάει μα οι κότες όλες λείπουν
άδειο το κοτέτσι και τον πιάνει πανικός
βγαίνει έξω αλαφιασμένος τις κοτούλες του να ψάξει
"βρε που πήγαν, που γυρνάνε" συλλογίζεται ο φτωχός

Και τις βρίσκει αραγμένες στις ξαπλώστρες της πισίνας
με χυμούς και με φραπέδες και πολύχρωμα μαγιώ
άλλες με γυαλιά ηλίου κακαρίζουνε με χάρη
άλλες κάνουν μακροβούτια κι άλλες τρώνε παγωτό


κικιρικου - κικιρικου..
κοκοκοκοκοκοκο
κικιρικου - κικιρικου..
κοκοκοκοκοκοκο

Βρε κοτούλες μου -τους λέει- πάμε μέσα στο κοτέτσι
και υπόσχομαι να γίνω ο καλύτερος γαμπρός
θα σας φέρνω κάθε μέρα πίτουρα πολυτελείας
στις ποτίστρες θα'χω γάλα κι όλες θα σας αγαπώ

Μα οι κότες ξαναμμένες απ' την ηλιοθεραπεία
του γυρίζουνε την πλάτη με γλυκά χασμουρητά
κι είναι τόσο ευτυχισμένες που δε θέλουν πια ν'ακούσουν
για κοτέτσια, για ποτίστρες, για κοκόρια και αυγα.

Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής
Μουσική:
Γιώργος Χατζηπιερής
Πρώτη εκτέλεση:
Διονύσης Σαββόπουλος

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Η Μπαμπού και η Μπαμπαλού. Παγκόσμια μέρα Αθλητισμού 6 Οκτωβρίου.


Ένα  υπέροχο παραμύθι για τη διαφορετικότητα.Παγκόσμια μέρα Αθλητισμού 6 Οκτωβρίου. 
Όλοι διαφορετικοί,όλοι ίσοι!
Διαβάζει η Βούλα Παπαγιάννη 



                               πηγή:http://www.mikrosanagnostis.gr

Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Γεια σου χαρά σου Βενετιά.



Γεια σου χαρά σου Βενετιά
πήρα τους δρόμους του νοτιά
και τραγουδώ στην κουπαστή
σ’ όλο τον κόσμο ν’ ακουστεί

Φύσα αεράκι φύσα με
μη χαμηλώνεις ίσαμε
να δω γαλάζια εκκλησιά
Τσιρίγο και Μονεμβασιά

Γεια σου χαρά σου Βενετιά
βγήκα σε θάλασσα πλατιά
κι απ’ το κατάρτι το ψηλό
τον άνεμο παρακαλώ

Φύσα αεράκι φύσα με
μη χαμηλώνεις ίσαμε
να δω στην Κρήτη μια κορφή
που έχω μανούλα κι αδελφή



Στίχοι:  
Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  
Σταύρος Ξαρχάκος